விவசாய சீர்திருத்த சட்டங்களும், அரசுகளின் பங்களிப்பும் – விவசாயிகளின் பார்வை
இந்தியா சுதந்திரம் பெறிய பிறகு, எந்த மத்திய அரசும் முழுமையான விவசாய சீர்திருத்தத்தை நடைமுறைப்படுத்த முயற்சிக்கவில்லை. தேர்தல் காலங்களில், அரசியல் கட்சிகள் விவசாயிகளை மட்டுமே ஓட்டுக்காகப் பயன்படுத்தி, கடன் தள்ளுபடி மாதிரி வாக்குறுதிகளை அளித்து வந்தன. ஆனால் தற்போது மத்திய அரசு கொண்டு வந்த வேளாண் சீர்திருத்த சட்டங்கள், விவசாயிகளுக்கு நேரடியாக பலன் தரும் புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்க முயற்சிக்கிறது.
விளைபொருட்களை நேரடியாக விற்பனை செய்யும் உரிமை
இந்தச் சட்டத்தின் கீழ், விவசாயி தன் விளைபொருட்களை, இடையிலான மண்டிகள் இல்லாமல், நாடு முழுவதும் எங்கு வேண்டுமானாலும் விற்பனை செய்ய முடியும். தானே விலை நிர்ணயம் செய்து, நேரடியாக விற்பனை செய்தால் இடைக்கால வர்த்தகர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள்.
தனி பட்ஜெட்
விவசாய நலத்தை மேம்படுத்தும் வகையில், மத்திய அரசு விவசாயத்திற்காக தனி பட்ஜெட் அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.
ஆதார விலை நிர்ணயம்
மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள், விவசாய பொருட்களுக்கு குறைந்தபட்ச ஆதார விலை நிர்ணயம் செய்யும் போது, விவசாய பிரதிநிதிகளை கட்டாயமாக சேர்க்க வேண்டும். அனைத்து உற்பத்தி செலவுகளையும் சரியாக கணக்கிட்டு, விவசாயிகளுக்கு நீதி தரும் விதத்தில் விலை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும்.
குளிர்பதன கிடங்குகள்
காய்கறி, பழங்கள் போன்றவை சேமிப்பு முறையில் சிறந்த தரத்தை தருவதால், அரசு நாடு முழுவதும் குளிர்பதன கிடங்குகளை நிறுவி, விவசாயிகளுக்கே 100% முன்னுரிமை வழங்க வேண்டும். இந்தக் கிடங்குகளில் வைக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கு அரசு வங்கி கடன் வழங்கி, விவசாயி விரும்பும் நேரத்தில் விற்பனை செய்ய வாய்ப்பு ஏற்படுத்த வேண்டும்.
விவசாய அடையாளம்
விவசாயிகளின் பாதுகாப்புக்கு, அவர்களிடமிருந்து கொள்முதல் செய்யும் நிறுவனங்கள் உறுதியாக அடையாளம் காட்ட வேண்டும். பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் அதிக லாபம் பெற குறைந்த விலைக்குத் தான் வாங்கும் அபாயத்தை தவிர்க்க, ஆதார விலை நிர்ணயம் செய்து உறுதிமொழி வழங்க வேண்டும்.
ஏற்றுமதி வாய்ப்பு
அதிக விளைச்சல் வரும் காலங்களில், அரசு ஏற்றுமதி நிறுவனத்தை தொடங்கி, விவசாயிகளுக்கு நல்ல விலை கிடைக்க வழிவகையாக்க வேண்டும். கடன் மற்றும் வங்கி உதவிகளுடன், அதிக விளைச்சலை கையாளும் முறையை அரசு அமைக்க வேண்டும்.
தட்டுப்பாடற்ற உரங்கள் மற்றும் உற்பத்தி ஆலோசனை
நாட்டு வெளியீட்டு சந்தைகளில் விலை நன்கு கிடைக்குமாறு, உரங்கள் தட்டுப்பாடின்றி கிடைக்க வேண்டும். விவசாயிகளுக்கு தேவையான ஆலோசனையும், உற்பத்தி வழிகாட்டுதல்களும் அரசு வழங்க வேண்டும்.
100 நாள் வேலைவாய்ப்பு திட்டம்
விவசாய பணிகளுக்கு மனித வளம் இல்லாத நிலை ஏற்பட்டால், 100 நாள் ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்டத்தை பயன்படுத்தி, விவசாய பணிகளுக்காக திறம்பட வேலைநிறுவல் செய்ய வேண்டும்.
மானியம் மற்றும் லாப திட்டங்கள்
விவசாயிகளுக்கு மானியம் வழங்க வேண்டிய அவசியம் குறையும் வகையில், ஆதார விலை மற்றும் உற்பத்தி செலவை சரியாக நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும். இது அவர்களுக்கு நிலையான லாபத்தை உறுதி செய்யும்.
விவசாயிகளின் மனநிலை மற்றும் தற்கொலை தடுப்பு
விவசாயிகள் ஏன் துன்பத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை அரசுகள் மனசாட்சியுடன் ஆய்வு செய்து, பயிர் பாதுகாப்பு காப்பீடு போன்ற திட்டங்களை வழங்கி, அவர்களை தற்கொலை செய்யும் நிலைமையிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்.
மொத்தமாக, விவசாய சீர்திருத்த சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவது மட்டும் போதாது; விவசாயத்தை ஒரு தொழிலாக அங்கீகாரம் செய்யும் பணியிலும் மத்திய, மாநில அரசுகள் முன்வரவேண்டும். இதை செய்யுமா அரசுகள்? விவசாயிகளின் எதிர்பார்ப்பு இதுதான்.
