சமத்துவம், சமூகநீதி, சமூக பாதுகாப்பு என்று அரசியல் மேடைகளில் பேசப்படும் வார்த்தைகள், இக்குடியிருப்புக்கு வந்தபோது அர்த்தம் இழந்து மௌனமாகி விடுகின்றன. இப்பகுதி மக்கள் திட்டமிட்டு புறக்கணிக்கப்படுவதாகவும், அரசு நிர்வாகம் தங்களை தீண்டத்தகாத குடிமக்கள் போல நடத்துகிறது என்றும் கடும் குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கின்றனர்.
அடிப்படை சுகாதார வசதிகள் – 10 ஆண்டுகளாக பூஜ்யம்
தூத்துக்குடி மாவட்டம், மாப்ளையூரணி ஊராட்சிக்குட்பட்ட ராஜீவ்காந்தி குடியிருப்பு பகுதி, கடந்த 10 ஆண்டுகளாக அரசின் கவனத்திற்கே வராத ஒரு ‘புறக்கணிக்கப்பட்ட பகுதி’யாக மாறி உள்ளது. சுமார் 350 குடும்பங்கள் அடிப்படை மனித உரிமைகள் இன்றியே வாழ்ந்து வரும் இப்பகுதி, “அனைவருக்கும் வளர்ச்சி” என அரசு முழங்கும் கோஷங்களின் பொய்மை முகத்தை வெளிச்சம் போடுகிறது.
குப்பை அகற்றும் பணியாளர்கள் வருவதில்லை,
கழிவுநீர் வடிகால்கள் சுத்தம் செய்யப்படுவதில்லை,
இவை அனைத்தும் அரசின் கட்டாய கடமைகள் என்பதையும் பொருட்படுத்தாமல், இப்பகுதி மக்களின் வாழ்க்கை நிர்வாக அலட்சியத்தின் பலியாடாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
புகார்கள் – அலுவலகங்களில் கிடக்கும் காகிதங்கள் மட்டுமே
- குடிநீர் ஒழுங்காக வழங்கப்படுவதில்லை
- குடிநீர் தொட்டிகள் சுத்தம் செய்யப்படுவதில்லை
இச்சம்பந்தமாக,
- ஓட்டப்பிடாரம் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர்,
- சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர்கள்,
- மாவட்ட ஆட்சியர்,
- மாப்ளையூரணி ஊராட்சி தலைவர், செயலாளர்
- நகர்புற வாழ்விட மேம்பாட்டு வாரியம்,
என அனைத்து நிலைகளிலும் பதிவான புகார்கள் அளிக்கப்பட்டும், எந்தத் துறையும் பொறுப்பு ஏற்கவில்லை.
பொறுப்பை ஒருவர் மீது ஒருவர் தள்ளி விட்டு, 350 குடும்பங்களின் வாழ்வை அரசியல் அமைப்பு பலியிட்டு வருகிறது என்பது மக்களின் குற்றச்சாட்டாக உள்ளது.
அரசு வசதிகள் இல்லாத குடியிருப்பு – திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பா?
350 குடும்பங்கள் வாழும் இந்த குடியிருப்பில்,
- அங்கன்வாடி மையம் இல்லை,
- குழந்தைகள் விளையாட ஒரு பூங்கா கூட இல்லை
என்பது, இது தற்செயலான தவறா? அல்லது திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பா? என்ற கடும் கேள்வியை எழுப்புகிறது. பெண்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள் அனைவரும் அரசின் அலட்சியத்தின் நேரடி பாதிப்பாளர்களாக மாறியுள்ளனர்.
அரசு நலத்திட்டங்கள் – காகிதத்தில் மட்டும்
அரசின் பல்வேறு நலத்திட்டங்கள், இப்பகுதியில் பட்டியல்களில் மட்டும் இருக்கின்றன. நடைமுறையில் இவை எதுவும் மக்களுக்கு சென்றடைவதில்லை. இதனால் இப்பகுதி மக்கள் சமூக, பொருளாதார ரீதியாக தொடர்ந்து பின்தள்ளப்பட்டு, அரசு உருவாக்கிய சமத்துவச் சுவருக்கு வெளியே நிறுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
அரசின் வேலையை மக்கள் செய்கிறார்கள்
அடிப்படை சுகாதார வசதிகளை அரசு வழங்கத் தவறியதால், மக்கள் தங்களே பணம் திரட்டி சாக்கடை அகற்றுதல், கழிவுநீர் சுத்தம், குப்பை அகற்றுதல் போன்ற பணிகளை செய்து வருகின்றனர்.
வரி வசூலிக்கும் அரசு – கடமை செய்யாத அரசு என்ற குற்றச்சாட்டு இங்கு வலுவாக எழுகிறது.
வீடுகளுக்குள் புகும் கழிவுநீர் – நிர்வாக தோல்வியின் உச்சம்
தற்போது கழிவுநீர் வடிகால்கள் முழுமையாக அடைந்து, வீடுகளின் பாத்ரூம்களில் இருந்து கழிவுநீர் வெளியேறி, தெருக்களில் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது.
இது வெறும் சுகாதார பிரச்சினை அல்ல – அரசு நிர்வாகம் முற்றிலும் தோல்வியடைந்ததற்கான வெளிப்படை சாட்சி.
டெங்கு, வைரஸ் காய்ச்சல், வயிற்றுப்போக்கு உள்ளிட்ட தொற்றுநோய்கள் பரவும் அபாயம் உருவாகி, இந்த பகுதி ஒரு நடமாடும் நோய் மையமாக மாறும் அபாயத்தில் உள்ளது.
மக்கள் கேள்வி – “இது அரசா? இல்லை அலட்சிய அமைப்பா?”
இந்த நிலை குறித்து பலமுறை சுட்டிக்காட்டிய போதும்,
தமிழக அரசு, மாவட்ட நிர்வாகம், நகர்புற வாழ்விட மேம்பாட்டு வாரியம் ஆகியவை மௌனம் காத்து வருவதாக மக்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர்.
- கழிவுநீர் அடைப்புகளை உடனடியாக அகற்ற வேண்டும்
- முழுமையான சுத்தம், கிருமிநாசினி தெளிப்பு செய்ய வேண்டும்
- நிரந்தர குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகளை உடனடியாக வழங்க வேண்டும்
என்று மக்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
ரா . கண்ணன் – சிறப்பு நிருபர் தூத்துக்குடி.
